Hil da

Jaun Andreok, adiskide ta etsaiak, ezagunak ta ezezagunak, espainolak eta etxekoak…..Blog honen bizitza amaitu egin da.
Aspaldiko partez egon naiz blog honen bizitza ezinaurreratzen edota jarraitzen eta nire ustez, hori oso argi dago: bizitzaren pausoaren jarraitzen, hiltzeko ordua heldu zaio.
2006’tik honaino egon da kontatzen Euskaldun baten esperientziak Japoniaren lurraldean.
Orain, bizitza hori……… naiz eta batzutan, andiokan, Japoniaren mundua hustekabe asko eta esperientzia berri emon arren, ez da lehen bezalaxe.
Ez, ez larritu. Ez da zeuen errue…neure errue bai da. Nik neu aldatu bai naiz eta. Ez naiz 2006’ko tipo berbera, ez dut nahi nire bizitza edo biotza konpartidu zuekin eta kitto. Bai, badakit oso ondo ez naizela animal sozial bat. Eta zeure barkamena eskatzen dut: Ez gara berdinak, ez dizut mina egin nai eta banoia nire bidetik, bakarrik, inongo lagunik eta inoren baimenik eskatu barik.
Ez daukat abenturarik kontatzeko asmorik zeren ez daukot abenturik konpartitzeko.
Eukiko ditut bai nire leku txiki bat beste horrialde, beste blog batean, baina ezezagun baten bezala, inork jakin barik, eta isiltasun itzaropenakin, jarraituko diat ba nere bidetik.
Aize berriak dator niretzako eta Euskaldun askotxoentzako.
Lortu dezagun ba, geure independentzia……biotzetako eta taldeentzako. arimeentzako eta nola ez…….herrientzako.
Nik merezi dut ba…eta gure herria merezi eta behar dut.
Jaioko naiz beste leku batean.
Baina hori bai, es ahaztu elkar irakurri garelako. beste blog batean, beste ordu batean eta IP batean.
Ahuxe da bizitza…..munduan, interneten, Blog eta 2.0 munduan ere.

Gogoratu: elkar irakurriko garela jakin barik beste ip eta konexio batean.

Ez adiorik….. gero arte baizik.

8 Erantzun

  1. Bueno ba, zer egingo diogu… Ale, hurrengorarte ba!

  2. Pena bat da, baina gitxinez poztu gintezke kontatu diguzun albiste eta historioen gatik, gero harte ba.

  3. baduk meritu txiki bat, gu japonera joateko stimulotxoa hizan haiz…ondo segi kawasaki inguru hoietan, eta kokari gehiegi ez eman…Eskuminak Kotaro eta bere amatxori ere.

  4. Oh, ze pena… zorte on zure hurrengo bizitza anonimoan…

  5. selektibitatean blog honi buruz artikulu bat ipini ziguten!
    erraldoi meritoa !

  6. Cagonrós, Leke, que nos has cerrado los comentarios a la otra entrada… ¿Tanta caca te han dejado los faszos de la red?

    En fin, qué te voy a comentar, yo también aguanto lo mío -a veces creo que peor, por ser euskaldunberri-, pero a fin de cuentas todo se basa en mandar a la gente a tomar por saco, que cada uno piense lo que le dé la gana y ya está. ¿Argentina librera? Yo viví en Uruguay dos años y, aunque la mayoría de la gente tenía la mente un poco más despejada que todo eso, también tuve que hablar con algún subnormal profundo. Nada mejor que una charla con un republicano madrileño, para recobrar los ánimos, creo yo.

    Besarkada bat; pozten naiz benetan, berriro zu hemendik ikusteaz.

  7. Comments off!? No way man

  8. un grande abbraccio dalle montagne croate…sei sempre nei nostri pensieri..anche le pecore ti salutano….beeeeee

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s

%d bloggers like this: