Eskaleak

Askotan ikusi dezakete eskaleak Tokyoko kaletatik. Trenaren geltokian edota Kale nagusietan begiak eukitzerakoan beti ikus dezakezue. Gehienetan nagusiak, eta andreak bezain gizonak aurpegi neketsu eta zimurtuekin eserita egoten dira bestearen bizitza arina eta presakaduna begiratzen dituzte….Guk geu bezala, kanpotar bezalaxe, ziur aski eurek be, sozietate honetatik kanpoan sentitzen dira. Eta gainera, euren bakardadea eta egoera horren arrazoia, eurek bakarrik dakite zeren Japoniarrentzako…beraien situazinoa beraien opzioa da….eurek hartu dituelako.

Baina ez pentsa. Gehienak orain 10 urte edo enpresa handiko pertsonak ziren. Baina bizitzaren arrazoiagatik…kalean bukatu dira.

Asteburu honetan gauza arraro bat gertatu zitzaidan. Semeekin agon nintzen kalean jolasten eta eskale bat gurengana hurbildu zuen. Umeari buruz hasi zan berbetan, zenbat urte, zein handia den eta abar, eta azkenik nongoa nintzela galdetu zidan. Eta nola ez, betidanik Euskalduna naizela esaten dut, eta esperantza asko barik (Hemen 500-tik bat bakarrik ezagutzen ditut Euskal Herria eta Euskaldunak….) ezan nuen Euskalduna nintzela. Eta ala nere sorpresarako Gizon horrek ezagutzen zuen bai Euskal Herria, bai Donostia eta bai geure sukaldaritzaren mirariak. Ezan zuenez, ingeniaria zan enpresa handi batean eta euskal Herrian egon zan lanean urte luze batean . Horrelakoxe da Japoniatik bizitzea. Sorpresaz josita leku bat.

~ by lekesan on April 23, 2008.